In mijn allereerste Randkrantcolumn had ik het over geur. Over hoe onze steden en onze leefomgeving in het algemeen trouwens hoe langer hoe "geurlozer" worden. Ben ik een boek aan het lezen en kom ik deze passage tegen:
Rindisbacher stelt dat onze neiging om sterk geurende zaken te vermijden tweehonderd jaar geleden is begonnen, met een algemene trend in de richting van meer netheid en organisatie. "Nu vinden we sterk geurende plaatsen achterlijk en minderwaardig", zegt hij. het is niet verbazingwekkend dat maar weinig mensen pleiten vor de terugkeer van stank. En zo blijven we ons dus grotendeels onbewust van geur in het dagelijks leven; dit betekent dat we niet de moeite nemen om erover te praten, wat weer betekent dat we er geen taal voor verwerven, waardoor we ons vermogen om erover te praten kwijtraken en geur nog verder van ons af komt te staan. Dit leidt ertoe dat we nog meer ons best gaan doen om dit zintuig te onderdrukken.
Maar wie weet, misschien kan het proces ook andersom werken. Als we meer over geur gaan praten, gaan we het misschien wel meer waarderen, zodat we er wat minder moeilijk over gaan doen. En als we daarna dan nog eens naar andere vormen van rommel gaan kijken, zou dat misschien helpen om onze toenemende geobsedeerdheid met orde en netheid een beetje los te laten.
Daar kan ik me alleen maar volmondig bij aansluiten! En om het onderwerp bij deze op tafel te smijten een paar vraagjes aan jullie.
- Wat is jouw sterkste herinnering aan een geur
- Welke geur(en) herinner(t)(en) je aan je kinderjaren
- Wat is je lievelingsgeur?
- Wat is het goorste dat je ooit geroken hebt?
Ik zal zelf het goeie voorbeeld geven ;-)
- Een van mijn sterkste herinneringen aan een geur is de geur van tomatenplanten. Vele jaren geleden tijdens een bezoekje aan het Duitse eiland Hiddensee rook ik plots die geur en meteen voelde ik me teruggecatapulteerd naar ons volkstuintje uit mijn vroege jeugd
- daarmee heb ik dan ook al de tweede vraag beantwoord. maar er zijn er nog meer: de geur van Vicks vaporub bijvoorbeeld, waarmee ik altijd werd ingesmeerd als ik verkouden was. Of de geur van versgebakken koekjes in de keuken.
- te veel om op te noemen: de geur van versgemaaid gras, bloemengeuren (rozen, fresias, meiklokjes, hyacynthen...), hoe het buiten ruikt in de zomer als het pas geregend heeft, de geur van een korenveld in de nacht, buiten gedroogde was, de geur van de lente, hoe je huid ruikt als je lekker lang in de zon gezeten hebt, zeelucht,...
- het allergoorste dat ik ooit geroken heb, is de geur waarover ik het in die Randkrantcolumn oa had: de vreselijke geur als er een vrachtwagen passerde die op weg was naar " het rotte benenfabriek". In dat bedrijf, PB Gelatins, werden beenderen verwerkt. Die geur van rot vlees, bwaakes, dat is nog altijd echt het aller-, allergoorste wat ik ken...